Dzień Ziemi -propozycje zadań i zabaw na dzień 22.04

22 KWIETIA

 DZIEŃ ZIEMI

 

14

 

  Najważniejsze święto ekologiczne poświęcone śmieciom , zakazom i nakazom ( zakręć kran , zgaś światło).Zachęca nas do bycia z przyrodą, jaka ona jest dla nas piękna i ciekawa.

„Każdy  przedszkolak dobrze wie, jak o przyrodę  dba się” –

Posłuchajcie opowiadania :

Ziemia była zawsze naszym domem, kiedyś ludzie bardzo ją kochali, troszczyli się o nią i opiekowali. Nazywali ją Matką i nadali jej piękne imię Gaja. Później ludzie zapomnieli o tym, zaczęli ją niszczyć, siłą wydzierać jej bogactwa i tajemnice. Dlatego Ziemia dziś bardzo choruje i potrzebuje naszej pomocy”.

My też dbamy o naszą Ziemię w przedszkolu .Wyrzucamy śmieci do kosza , a  starszaki wiedzą , że śmieci się segreguje i poddaje recyklingowi .

 

13

 

Czy wiecie ,że co roku statystyczny Polak wytwarza nawet 315 kilogramów śmieci .

A , czy znacie ten znak ?

 

12

                To znak - recyklingu – bardzo trudny wyraz.

     Wskazuje na powtórne wykorzystanie posegregowanych odpadów ,czyli zrobienie z nich nowych rzeczy np. bluz  polarowych ,czy butelek. Recykling tworzyw sztucznych chroni naszą Ziemię .Porzucone śmieci uwalniają trujące substancje .Proces ich rozkładu trwa kilka tysięcy lat .

A teraz zapraszamy na film o strażnikach Ziemi .

https://www.youtube.com/watch?v=1PThAnyReK4

My też możemy zostać Strażnikami Ziemi . Zapraszamy Was do wykonania  odznaki  STRAŻNIKA ZIEMI .

Inwencję twórczą wykonania odznaki pozostawiamy dzieciom i rodzicom .Czekamy na zdjęcia .

Pozdrawiamy – Beata Czerwińska i Małgorzata Augustyn .

zadanie specjalne na dzień 22.04 "Wiem, co jem"- wiosenne kanapki

propozycja od Pani Joanny Gnatowicz

inspiracja do pracy i zabawy z dzieckiem w domu 

Diddl 20

 

W tym roku szkolnym w naszym przedszkolu trwa kontynuacja programu „Wiem co jem”. Jego celem jest poszerzanie wiadomości na temat zdrowego stylu życia oraz kształtowanie postawy zdrowego odżywiania. W ramach programu, dzieciaki ze wszystkich grup przygotowują zdrowe potrawy, utrwalają zasady kulturalnego zachowania się przy stole, uczą się bezpiecznego posługiwania nożem i przede wszystkim poznają nowe smaki i wartości odżywcze potraw. Poszczególne grupy organizują również Dni Owocowe , by  we współpracy z rodzicami spożywać wspólnie z grupą owoce , przygotowane na różne sposoby .

Z powodu pandemii, proponuję realizację programu "Wiem co jem w domu". Zapraszamy dzieci i rodziców do zrobienia „Wiosennego śniadania lub kolacji”.  

Zróbcie zdrowe wiosenne kanapki, tworząc na nich fantazyjne kompozycje z dostępnych w domu zdrowych warzyw. 😊 To wspaniała zabawa , która rozwija kreatywność oraz zachęca do poznawania nowych smaków i dodaje odwagi do „smakowania” niejadkom .😊 Jesteśmy ciekawi Waszej twórczości ! Do dzieła ! I pamiętajcie -wysyłajcie fotki i dzielcie się swoimi dziełami z nami 😊

w roli pomocnika -Dominik Gnatowicz :) 

 

  

Joanna Gnatowicz 

Wędrująca biedronka

Jest w kropeczki, szuka słonka, śpi na listkach- to ...( biedronka).
Proponuję pracę plastyczną, którą robi się szybko i łatwo a dzieci świetnie się bawią obserwując wędrującą biedronkę po liściu.
Potrzebne materiały:
- zielony karton ( 20 x 25 cm )
-ołówek
-nożyczki
-zielony flamaster, czarny flamaster
- 2 czerwone koła i 2 czarne koła z papieru o śr. 5 cm
-igła z dużym uszkiem
-nitka lub włóczka ( ok. 40 cm )
-klej
Na zielonym kartonie rysujemy kształt liścia, wycinamy. Robimy biedronkę: czerwone koła składamy na pół. Przyklejamy do czarnego koła (klejem smarujemy tylko górną część skrzydełka), czarnym pisakiem rysujemy kropki. Nitkę lub włóczkę nawlekamy na igłę, zawiązujemy supełek. Wbijamy igłę od spodu w dolną część liścia i przeciągamy nitkę. W połowie długości nitki przyklejamy biedronkę. W tym celu smarujemy klejem spodnią część biedronki wzdłuż jej osi, kładziemy nitkę i przykrywamy drugim czarnym kołem, ściskamy i sklejamy. Wbijamy igłę w czubek liścia i przeciągamy nitkę Zawiązujemy supełek. Jeśli teraz pociągniemy nitkę biedronka będzie się poruszać. 
Biedronkę możemy zrobić również z nakrętki od butelki po mleku. Wystarczy narysować buźkę i kropki czarnym permanentnym pisakiem, z boku robimy 2 dziurki ostrym końcem nożyczek( muszą być w linii prostej).dalej postępujemy jw. Jeśli dziecko potrafi wycinać robi to samo- zawsze pod nadzorem rodzica. Miłej zabawy.
 
 Przygotowała: Barbara Jurek
 
K.Bąk

Kilka słów o słuchu fonematycznym….

Słuch fonematyczny jest to zdolność precyzyjnego słyszenia i rozróżniania fonemów, czyli dźwięków mowy ludzkiej.

Jeżeli zauważamy u dziecka problemy z rozróżnianiem głosek czy dźwięków oraz inne oznaki zaburzenia słuchu fonematycznego trzeba wspomóc jego rozwój proponując różnorodne ćwiczenia i zabawy.

  Poniżej podaję kilka przykładów zabaw dla dzieci 5,6-letnich:

1.Ćwiczenie słuchu fonematycznego na materiale słownym.

Dokończ rymy.

Abecadło z pieca …………………..

Lata mucha koło ………………….

Lata osa koło ………………………….

Wlazł kotek na ………………………..

Wpadła gruszka do …………………………………

Witaminki, witaminki dla chłopczyka i ………………………….

Ene, due, rabe. Bocian połknął ………………………………….

2. Ćwiczenie pamięci słuchowej i selekcji słów.

Rodzic wymienia dużo różnych słów, a dziecko ma za zadanie zapamiętać i wymienić np. tylko owoce.

Banan, jabłko, statek, dom, biedronka, ananas, mandarynka, kiwi, motylek, komputer, śliwka, wiśnia.

3. Dokończ słowo.

Rodzic podaje pierwszą sylabę a dziecko ma za zadanie dokończyć słowo.

Ba…..(ba-nan, ba-bcia, ba-ton)

Ro….( ro-wer, ro-bak, ro-bot)

Ka….(ka-wa, ka-czka, Ka-sia)

Mi….(Mi-chał, mi-ska, mi-łość)

Ła….(ła-pa, ła-wka, ła-ta)

4. Zabawa z całą rodziną „Podaj słowo”.

Osoba rozpoczynająca  zabawę podaje jakieś słowo. Kolejna osoba mówi słowo rozpoczynające się na literę, która jest ostatnią głoską poprzedniego wyrazu. ( kotek- kawa-Antek-kiwi-Iga-agrafka itd.)

Trening słuchu fonematycznego  w domu może być dla dziecka doskonałą zabawą a rodzice wspaniałymi nauczycielami.

 Opracowała: Katarzyna Bąk

Każde dziecko ma jakiś talent – pomóżmy mu go odnaleźć

Lektura dla rodziców na weekend

 „...mów dziecku, że jest dobre, że może,  że potrafi...”J. Korczak

Dziecko rodzi się wszechstronnie uzdolnione, z pełną możliwością rozwoju we wszystkich kierunkach, potencjalną wybitną inteligencją, zadatkami na rozwijanie wielkiej twórczości oraz dużym talentem społecznym. Trzeba stworzyć mu możliwości ich maksymalnego rozwoju. Już od najmłodszych lat możemy zaobserwować między dziećmi duże różnice indywidualne. Dotyczą one szybkości i poprawności myślenia, bogactwa i oryginalności pomysłów, tempa i łatwości wykonywania różnych działań, a także gry na instrumencie muzycznym, rysowania, malowania. Różnice te określa się mianem zdolności.

Dziecko zdolne - każde dziecko przychodząc na świat jest wyjątkowe i każde przynosi ze sobą bagaż możliwości, miedzy innymi i zdolności. Wielu badaczy tematu uważa, że tyle samo jest różnych zdolności ile jest rodzajów aktywności człowieka, znaczy to, że każdy człowiek powinien rozwijać zdolności na maksymalnym dla siebie poziomie.

Większość czynności małych dzieci ma charakter twórczy, przy czym aktywność owa jest twórczością subiektywną. Dziecko zdolne, nie rozpoznane w porę i nie otoczone właściwą opieką ze strony domu, przedszkola czy szkoły, nie wykorzysta w pełni wrodzonych predyspozycji. Rozwój dzieci w młodszym wieku szkolnym charakteryzuje się pojawieniem różnych zdolności, które bywają nierównomiernie rozwinięte. Istnieją bowiem między dziećmi różnice indywidualne. Można już jednak obserwować uzdolnienia ogólne do których zalicza się: inteligencję, spostrzegawczość, sprawność myślenia, pamięć, zręczność oraz zdolności specjalne, tj.: matematyczne, muzyczne, plastyczne, techniczne, sportowe itp.

Wczesne przejawy talentu przedszkolaka: ogólną cechą dziecka utalentowanego jest potrzeba niezależności. Taką niezależność można, a nawet trzeba kształtować od najmłodszych lat. Dziecko powinno uzyskiwać pewność siebie, aby móc dzielnie stawiać czoło zadaniom, które przyjdzie mu rozwiązywać. Trzeba także uczyć dziecko umiejętności godzenia się z przegraną i odpowiedzialności.

Łatwiej i prędzej niż rówieśnicy nawiązuje kontakty z ludźmi;  znajduje zarówno przyjemność, jak i wyzwanie w intelektualnych dążeniach; wykazuje zdolności przywódcze we wczesnym wieku; wykazuje wrażliwość na cudze i własne uczucia,  ma wysokie wymagania względem siebie i innych; jest perfekcjonistą; wykazuje wysoki poziom oceny moralnej. przewodzi w grach z innymi dziećmi, ma pomysły na zabawę . 

Należy jednak pamiętać, że jednocześnie dzieci te mogą być: nadpobudliwe, niedojrzałe emocjonalnie, mogą czuć się w grupie rówieśniczej samotne i mieć problemy z nawiązaniem kontaktów z rówieśnikami. Mogą „niegrzecznie” zachowywać się w chwilach znudzenia lub sfrustrowania, mogą przejawiać również brak cierpliwości wobec rówieśników wolniej kojarzących fakty.

Podsumowując można stwierdzić iż najbardziej widoczną różnicą charakteryzującą dzieci zdolne od pozostałych jest: łatwość skupiania się przez dłuższy czas naddanym problemem a także pewna skłonność do introwersji, zdolności przywódcze, zdolność do wytężonej pracy, wytrwałość w uczeniu się, pewność siebie i wysoka samoocena, rozumowanie logiczne, abstrakcyjne, wysoki stopień rozumienia treści i dostrzegania zależności między jej elementami, duża ciekawość, szerokie zainteresowanie, duża zdolność obserwacji, bogaty słownik, uzdolnienia matematyczne, muzyczne, plastyczne, umiejętność wczesnego czytania i pisania, zdolności analizowania i syntetyzowania, łatwość zapamiętywania i odtwarzania danego materiału, zdolność skojarzeń, dążenie do odkryć a także zdolności literackie, teatralne

Powinniśmy jednak pamiętać, że nawet bardzo zdolne dziecko jest przede wszystkim dzieckiem i potrzebuje dużo czasu i przestrzeni, aby rozwinąć się jako osoba z talentem. Pamiętajmy także, iż dzieci muszą się doskonalić nie tylko intelektualnie, społecznie, ale i emocjonalnie. Musimy również pozwolić dzieciom zdolnym popełniać błędy by mogły także na nich się uczyć.

                                                                        Przygotowała: Małgorzata Augustyn

Copyright © Topnet 2014